و فقط

من،منی نبوده ام که در یک تجزیه ی ناقص،

                                                         من شوم/

آقای عزیز،

تو هم ، تویی نبودی که در یک تجزیه ی ناقص،

                                                         توشوی/

مفهوم همیشه هلاک می شود/در دست و پا هایی که می زنیم،

درسطح

هنوز در فریم ام،

چه کسی مگر از کیفیت طیف رنگها سفید شد مجموع خاکستری اش/

                                                                        استفراغ!

نه،نمی خواهم!

نمی خواهم

                           منی را که من نمی شود

                         و تویی را که تو نمی شود

تف به دهانمان که جبر است.